EGCG en de ziekte van Parkinson

EGCG kan een rol spelen in de behandeling van neurologische aandoeningen als de Ziekte van Parkinson; het kan de voortgang van de ziekte afremmen en mogelijk een preventieve rol spelen. EGCG grijpt op verschillende punten van het ziekteproces aan.

De Ziekte van Parkinson is een aandoening waarbij schade is ontstaan aan de neuronen in bepaalde delen in de hersenen. Er bestaat veel wetenschappelijk bewijs dat oxidatieve belasting, door vrije radicalen, verouderings- en ontstekingsverschijnselen veroorzaakt. Naast veroudering treedt er ook schade en vermindering van lichaamsfuncties op. Wanneer er schade optreedt aan de neuronen kunnen hierdoor neurogene aandoeningen ontstaan, zoals de Ziekte van Parkinson, maar ook de Ziekte van Alzheimer en de Ziekte van Huntington.

ziekte van Parkinson

Bij deze ziekteprocessen heeft men kunnen vaststellen dat er een stapeling (een grote hoeveelheid) van ijzer is op de plaatsen waar de neuronen (zenuwen) stuk gaan. De stapeling van ijzer en daarnaast ook van andere oxidatieve deeltjes wordt gezien als een belangrijke oorzaak van de schade die er optreedt.

Simpelweg zou je de schade door ijzer en vrije radicalen kunnen verminderen door deze deeltje weg te verwijderen.
Flavonoïden uit Groene Thee en dan met name de EGCG kunnen dit bewerkstelligen. Ze hebben een ijzerchelaatvormende eigenschap, dat wil zeggen dat ze het ijzer inactief en dus minder schadelijk maken. Bovendien hebben ze een anti-oxidatieve werking (vangen de vrije radicalen weg) en zijn ontstekingsremmend.

EGCG zelf is een zeer sterke anti-oxidant en het heeft een metaalchelaat vormende eigenschap waardoor Fe3+ gereduceerd wordt. Het beschermt neuronen eveneens tegen oxidatieve schade.
Naast deze eigenschappen zijn er meer gegevens beschikbaar waaruit blijkt dat EGCG de schade aan neuronen doet afnemen. Hieraan liggen andere werkingsmechanismen ten grondslag, dan de chelaatvorming en het wegvangen van de vrije radicalen (1,2).

EGCG en zijn werkzame metabolieten (afbraakproducten) kunnen doordringen in de hersenen na orale toediening, een voorwaarde om daar zijn werking te kunnen doen. EGCG wordt ook in andere organen teruggevonden (nier, lever, alvleesklier) (3,4).

IJzer en oxidatieve belasting leidt tot inflammatoire processen (ontstekingen zonder bacteriële of virale verwekker). Dit heeft een cascade van processen tot gevolg wat uiteindelijk leidt tot het afsterven van de neuronen. Het gevolg hiervan zouden aandoeningen als de Ziekte van Parkinson, Ziekte van Alzheimer en de Ziekte van Huntington kunnen zijn(5).

Het hele proces dat tot schade leidt kan op ieder punt beginnen. Ieder proces staat alleen of gaat samen met andere processen tijdens het verloop van de ziekte.
Pak je één punt in het proces aan dan is dat niet zo effectief, je moet het liefst met meerdere middelen de verschillende processen aanpakken of met één middel meerdere processen tegelijk.
EGCG voldoet aan die wens; het pakt op verschillende plaatsen het proces aan dat leidt tot neurologische schade. Het is daarom niet verbazingwekkend dat er veel wetenschappelijke belangstelling is naar EGCG.

Onderzoek heeft aangetoond dat EGCG het verlies aan dopamine receptoren (een oorzaak van de Ziekte van Parkinson) doet afnemen in proefdieronderzoek (6). De oorzaak zou ook hier liggen in de anti-oxidante werking van EGCG.

De vele onderzoeken maken het zeer waarschijnlijk dat EGCG een positief effect kan hebben bij de behandeling van de Ziekte van Parkinson en andere neurologische aandoeningen. Schade die reeds is opgetreden wordt misschien niet meer hersteld maar mogelijk wordt het voorschrijden van de aandoening afgeremd. Dit alles in combinatie met de reguliere geneesmiddelen die er zijn.

referenties:

Mandel S, Weinreb O, Amit T, Youdim MBH: Cell signaling pathways in the neuroprotective actions of the green tea polyphenol (–)-epigallocatechin-3-gallate: implications for neurodegenerative diseases. J Neurochem 2004; 88: 1555–1569.
Weinreb O, Mandel S, Amit T, Youdim MB: Neurological mechanisms of green tea polyphenols in Alzheimer’s and Parkinson’s diseases. J Nutr Biochem 2004; 15: 506–516.
Ito H, Fujiki H: Wide distribution of [ 3 H](–)epigallocatechin gallate, a cancer preventive tea polyphenol, in mouse tissue. Carcinogenesis 1998; 19: 1771–1776.
Nakagawa K, Miyazawa T: Absorption and distribution of tea catechin, (–)-epigallocatechin-3-gallate, in the rat. J Nutr Sci Vitaminol (Tokyo) 1997; 43: 679–684.
Zecca L, Youdim MB, Riederer P, Connor JR, Crichton RR: Iron, brain ageing and neurodegenerative disorders. Nat Rev Neurosci 2004; 5: 863–873.
Levites Y, Weinreb O, Maor G, Youdim MBH, Mandel S: Green tea polyphenol (–)-epigallocatechin-3-gallate prevents N-methyl-4-henyl-1,2,3,6-tetrahydropyridine-induced dopaminergic neurodegeneration. J Neurochem 2001; 78: 1073–1082.