Het beste uit Groene Thee

Al meer dan 50 eeuwen wordt er thee gezet van theebladeren, Camellia sinensis. Vanaf het eerste moment is er een geneeskrachtige werking toegekend aan thee. Wetenschappelijk onderzoek naar de werking en de werkzame stoffen in thee wordt echter pas sinds een jaar of dertig toegepast. Bevolkingsonderzoeken tonen aan dat de consumptie van grote hoeveelheden groene thee de kans op hart- en vaatziekten doet verkleinen en de kans op kanker doet afnemen. De laatste jaren hebben wetenschappelijke onderzoeken steeds meer aangetoond dat groene thee de algehele gezondheid bevordert en dat het helpt bij de preventie en de behandeling van diverse chronische ziekten.

Groene thee is een theevariant waarbij de verse blaadjes gestoomd worden, hierdoor wordt voorkomen dat de polyfenolen oxideren. Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat het polyfenol EGCG, ook wel aangeduid met de naam Polyphenol E, uit groene thee, de belangrijkste stof is. Het is een zeer sterke antioxidant en er worden tal van gezondheidsbevorderende eigenschappen aan toegeschreven.

Door middel van een natuurlijk extractieproces is men erin geslaagd een extract te verkrijgen dat meer dan 94% EGCG bevat. Dit product, is vrij van pesticiden en coffeïne.

Uit onderzoek blijkt dat zelfs zeer hoge dosis van deze stof veilig gebruikt kan worden (. In Amerika heeft FDA (Food and Drug Administration) de stof als veilig verklaard; er is een zogenaamd GRAS-certificaat aan toegekend (Generally Recognized As Safe). Het gaat hierbij wel om een preparaat met uitsluitend "150 mg natuurlijke EGCG" uit groene thee erin. De andere bestanddelen uit groene thee zijn niet noodzakelijk en men zou het lichaam daar dan ook niet mee moeten belasten.
Veel preparaten met groene thee-extract bevatten alle polyfenolen door elkaar waarvan bijvoorbeeld 50% EGCG is, om 150 mg binnen te krijgen moet je dus 300 mg polyfenolen slikken! Wil je dan voldoende, minimaal 300 mg EGCG, binnen krijgen dan moet je 600 mg van een dergelijk groene thee-extract gaan gebruiken. Het is niet aangetoond dat dergelijke preparaten veilig in gebruik zijn. Dit in tegenstelling tot het groene thee-extract met minimaal 94% EGCG erin, hiervan zijn capsules in de markt met 150 mg natuurlijke EGCG.
U kunt meer over de veiligheid lezen in het hoofdstuk: veiligheid.

Wat doet EGCG allemaal
Het energieverbruik van het lichaam neemt toe (thermogenese), hierdoor helpt het om af te vallen en het lichaamsgewicht onder controle te krijgen.

Het geeft een verlaging van het (slechte) LDL-cholesterol en verhoging van het (goede) HDL-cholesterol. De verhouding tussen deze vormen van cholesterol neemt af, dit betekent een daling van een risicofactor op het krijgen van hart- en vaatziekten. Cholesterol wordt ook verhoogd uitgescheiden met de ontlasting bij het gebruik van EGCG.

Bovenstaande kenmerken worden gezamenlijk getypeerd als het Metabool Syndroom, een aandoening die wordt getypeerd door obesitas (overgewicht), hoge bloeddruk en hoge cholesterolwaarden en een verstoorde glucose en insuline metabolisme (diabetes). Dit geeft een verhoogde kans op het ontwikkelen van hart en vaatziekten en diabetes type 2.
EGCG uit groene thee doet het energieverbruik en de verbranding van de vetzuren toenemen, remt de vetcellen in haar ontwikkeling en het vermindert de vetopname. Bloedsuikerwaarden worden verlaagd. Dit alles wijst er op dat het de ontwikkeling van het Metabool Syndroom doet afnemen.

EGCG is een sterke antioxidant. Dit is onder andere belangrijk voor de preventie van kanker. De antioxidante werking is al te meten 1-2 uur na inname, na herhaald gebruik gedurende 7 weken is een verminderde oxidatieve schade aan het DNA waar te nemen en zijn er minder vrije radicalen in het bloed.

Het bevordert een biologisch evenwicht in het maagdarmkanaal, het remt de groei van pathogene (ziekmakende) bacteriën. Daarnaast wordt de ontwikkeling van de commensale (normaal in het lichaam levende) bacteriën gereguleerd.

Het HIV virus (de veroorzaker van AIDS) wordt in laboratoriumonderzoek geremd door EGCG, het is echter nog niet duidelijk of dit ook in het menselijk lichaam het geval is.